روزنامه کوبایی «گرانما»¹
١۰ فوريه ۲۰۰۹
گزارشگر: السون کنسپسيون پرز

طی سه دهه گذشته، مردم ايران شاهد مستحکم شدن طرح‌های سياسی، اقتصادی و ‏اجتماعی خود بوده اند. آن‌ها هم‌چنين تحت شرايط محاصره و تحريم اقتصادی از جانب ‏دولت‌های مختلف ايالات متحده و حکومت‌های اروپايی به سر برده اند. آقای سفير، شما اين ‏روند را چگونه خلاصه می‌کنيد؟ 
مصطفی اعلايی: اولين دست‌آورد بزرگ انقلاب ايران تحقق اين تفکر بود که اگر ملتی بر هويت خود، ريشه ‏و باورهای خود تکيه کند می‌تواند بر قدرت‌های توطئه‌گر عليه خود غلبه نمايد.‏ طی سه دهه گذشته، علی‌رغم تحريم‌ها و مجازات‌های تحميل شده از طرف دولت‌های غربی، کشور ‏توانسته است در هر عرصه به نتايج چشم‌گيری دست يابد. من به طور قطع می‌توانم بگويم که ايران ‏بخش‌های صنعتی، کشاورزی، علمی، فنی، و انرژی خود را توسعه داده است. در برخی زمينه‌ها از نظر ‏چيره‌دستی فنی پيشگام است.‏ تازه‌ترين نمونه پرتاب موشک سفير- ٢ بود، که ماهواره اميد را در مدار قرار داد، و کشور را به يکی از چند ‏ملت دارای فن‌آوری فضايی در جهان مبدل کرد. طی اين سال‌ها ايران مجبور شد با جنگی که از طرف دولت ‏عراق [١۹٨۰-١۹۸۸]، با حمايت ايالات متحده تحميل شده بود، مقابله کند. بعداً واشنگتن به عراق حمله ‏کرد و آن را اشغال نمود.‏

پرتاب ماهواره ايران موجب هياهو در محافل دولتی ايالت متحده و اروپا شده است. هدف از ‏قرار دادان آن در مدار چيست؟ ‏ 
منتقدين برای ايران تازگی ندارند. آن‌ها نمی‌خواهند اين را بپذيرند که کشوری که طی ‏سی سال در محاصره بوده است می‌تواند به چنان پيشرفت‌هايی دست يابد.‏ ما انتظار ستايش نداريم. در غرب، رسم است هر پيشرفت در اين زمينه را به به اصطلاح توسعه نظامی ‏مرتبط کنند. در واقع، اين يک ماهواره صرفاً فنی و علمی است که به ملت امکان خواهد داد در عرصه ‏ارتباطات پيشرفت کند. اين يک فعاليت مشروع برای هر حکومت مستقل است.‏

جنبه ديگر تحريکات عليه ايران موضوع اتمی است. وضعيت کنونی در اين زمينه چگونه است؟
ايران، به خاطر نياز خود به توسعه انرژی هسته‌ای، به برنامه اتمی خود ادامه می‌دهد. ‏ما در زمينه تحقيق و توليد، بازيابی سوخت و افزايش تعداد سانتريفيوژها برای غنی‌سازی اورانيوم فعاليت ‏می‌کنيم. ما در رسيدن به اين هدف متوقف نخواهيم شد.‏ تقاضاهايی از ايران برای متوقف کردن برنامه غنی‌سازری اورانيوم مطرح شده است. ما تمام توصيه‌های ‏سازمان بين‌المللی انرژی اتمی را به کار بسته ايم. ما حتا از آن فراتر رفته ايم، داوطلبانه برای دو سال ‏‏۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ برای ايجاد محيط مناسب، غنی‌سازی را متوقف کرديم، اما تقاضاها، حتا با خباثت بسيار ‏ادامه يافت.‏

ايران دارای مرزهای گسترده‌ای با عراق است. شما روابط بين دو ملت و چشم‌انداز آن روابط را ‏چگونه تعريف می‌کنيد؟
دو کشور ما دارای پيشينه‌های مشترک فرهنگی و مذهبی هستند و اين روابط، هم در ‏زمينه امنيت و هم در عرصه توسعه اقتصادی به سود مردم دو کشور عمل می‌کند. بسياری از زايرين ايرانی ‏برای زيارت اماکن مقدس به عراق سفر می‌کنند، و بالعکس. مبادلات تجاری عادی در مرز به سود هر دو ‏ملت است.‏ ما معتقديم ايالات متحده بايد از عراق خارج شود. خروج ايالات متحده به رشد روابط ما با عراق حتا با ‏سرعت بيش‌تری، کمک خواهد کرد.‏

بحران اقتصادی کنونی جهان چگونه بر ايران تأثير گذاشته است؟
تمام کشورهايی که با ايالات متحده و با ديگر ملت‌های ثروتمند غرب مبادلات اقتصادی و تجاری دارند تحت ‏تأثير بحران ايجاد شده در آنجا قرار گرفته اند. اما، ايران قبل از اين اقتصاد خود را بدون حضور ايالات متحده ‏تعريف کرده است، و در نتيجه کم‌تر تحت تأثير آن بحران مالی قرار گرفته است. با اين وجود، کاهش ‏قيمت‌های نفت به ما ضربه زده است.‏

روابط جاری با کوبا چگونه است؟
روابط با کوبا، روابطی مبتنی بر اصول است. انقلاب کوبا مقاومت يک ملت در مقابل يک ‏قدرت را نشان داده است. در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی مشابه آن در ايران اتفاق افتاد.‏ ما دارای نکات مشترک هستيم و در موضوعات بين‌المللی اتفاق‌نظر داريم. لازم است روابط خود را، در ‏عرصه‌های تجاری و اقتصادی، به سود دو کشور بيش‌تر تقويت کنيم.‏ بزرگ‌ترين مانع فاصله جغرافيايی است، اما دولت من قوياً شرکت‌های ايرانی را به فعاليت مشترک تشويق ‏می‌کند، و در ارتباط با اين، نمايندگان برخی شرکت‌ها در حال حاضر با کوبا مشغول مذاکره هستند.‏

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1- http://www.granma.cubaweb.cu/2009/02/09/interna/artic06.html

- این مصاحبه پیش از این در تارگشت عدالت منتشر شده است.